ഇതിൽ വരുന്ന പോസ്റ്റുകൾ എല്ലാം ശരി അവണം എന്നില്ല, നിങ്ങളുടെ സ്വതന്ത്ര ബുദ്ധിയിൽ ശരി എന്ന് തോന്നുന്ന കാര്യം മാത്രം ജിവിതത്തിൽ പകർത്തുക.

1 November 2018

ഗായത്രി മന്ത്ര മഹത്വം ഭാഗം - 1

ഗായത്രി മന്ത്ര മഹത്വം
ഭാഗം - 1

വേദ ജനനി എന്നാണ് ഗായത്രിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് എന്നാൽ വേദ കാലഘട്ടത്തിന് മുൻപ് തന്നെ ഗായത്രി നിഗമ ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ സവിസ്തരം പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗായത്രി തന്ത്രം, ബ്രിഹത് മഹാ ഗായത്രി,  തന്ത്രം, ഗായത്രി രഹസ്യം, രുദ്രയാമളം, സിദ്ധയാമളം, ജയദ്രഥയാമളം, തുടങ്ങിയ തന്ത്രങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .

വേദങ്ങളിൽ ഋഗ്വേദം യജുർവേദം സാമവേദം  എന്നിവകളിൽ ഗായത്രി വർണന കാണാം ..

ഋഗ്വേദത്തിൽ അഷ്ടകം 3 അധ്യായം 4 വർഗം 10

യജുർവേദത്തിൽ (3-45-) (22-9) (30-2) (36-3)

സാമവേദത്തിൽ (3-6)(3/10) എന്നിവിടങ്ങളിൽ ചില ഇടങ്ങളിലും വേറെയും പറയുന്നു 

"ഗായന്തം ത്രായതേ ഇതി ഗായത്രി""

"ഗായന്തം" പാടുന്നവനെ "ത്രാണനം" രക്ഷിക്കുന്ന ദേവത അല്ലങ്കിൽ മന്ത്രം
പാടുക എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് സാമവേദത്തിസ്ഥിതമായി ആകുന്നു സാമവേദ സ്വരം സംഗീത താളത്തിൽ ആകുന്നു

ഗായത്രി മന്ത്രം ധീ അഥവാ ബുദ്ധി പ്രചോദപിക്കാൻ ഉള്ളതാണ് അതായത് ..

അറിവ് ബുദ്ധി ജ്ഞാനം വിദ്യാ എന്നിവ കൂടാതെ നല്ല കാര്യങ്ങളിൽ ചീത്ത കാര്യങ്ങളിലും ഉള്ള അറിവ് പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ഏലാം അറിവ് ആകുന്നു എന്നാൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ അറിവ് പരിമിതിക്കുള്ളിൽ ഉള്ളതാണ് ആ പരിമിതിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് അറിവ്  അപരിതിമേയം ആകണമെങ്കിൽ ശരിയായ ജ്ഞാനം നമ്മളിൽ സ്ഫുരിക്കണം കണ്ണുണ്ടാങ്കിലും കാണണം കാതുണ്ടങ്കിലും കേൾക്കണം എന്ന് പൂർവികർ പറയുന്നത് ഇതാകുന്നു പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾ നൽകുന്ന അറിവിന്റെ 4%  5% മാത്രമേ നമുക് കിട്ടുന്നുള്ളു ഇതിന്റെ ഒരംശമേ നമുക് പുറത്തേക്കു കൊടുക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു അതിനാൽ ആണ് ആചാര്യന്മാർ

"ഹേ സൂര്യ അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയെ ("ധീ യോ ന പ്രചോദയാത്) പ്രചോദിപ്പിച്ചാലും, വേണ്ടത് വേണ്ടത്  സമയത്തു  വേണ്ടത് പോലെ തീരുമാനം എടുക്കാനും നല്ല ചിന്തകൾ എന്നിൽ വരാനും നല്ല ജ്ഞാനം എന്നിൽ വരുവാനും ഹേ ജഗത് ജനനി എന്നനിൽ കൃപ ഉണ്ടാകണേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു ..

സമകാലീന കാലഘട്ടത്തിൽ ഗായത്രിയുടെ മഹത്ത്വം അവർണ്ണനീയമാണ് മനുഷ്യ മനസ്സ് വളരെ വൈകൃതമായിക്കൊണ്ടിരിക്കാന് എന്ന് നമുക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചാൽ മനസിലാകും. അത് കൊണ്ട് നല്ല ചിന്തകൾ ചിന്തിക്കാനും നല്ല കാര്യങ്ങൾ പറയാനും നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും ഒരുമിച്ചു മുന്നേറാനും നമ്മളെ നമ്മുടെ ബുദ്ധി നേർവഴിക്കു കൊണ്ട് പോകാൻ പ്രാപ്തരാകാനും
അന്നത്തിൽ നിന്ന് അതാതു വിറ്റാമിൻ ശരീരം എടുത്തു ആവശ്യമില്ലാത്തതിനെ reject ചെയ്യുന്നത്  പോലെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കാനും പ്രവര്ത്തിക്കാന് ഗായത്രി മന്ത്രത്തെ പോലെ മറ്റൊരു മന്ത്രം ഇല്ല...

"ന ഗായത്ര്യാ പരാ മാതാ
ന മാതൃ പര ദൈവതം ..

അത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ കുട്ടികളിൽ ഈ സംസ്കാരം വളർത്തിയെടുക്കുക ആചാര അനുഷ്ടാനങ്ങളിലൂടെ ആചാര്യന്മാർ പൈതൃകമായി കിട്ടിയ ജ്ഞാനം വളർത്തിയത് അവന്റെ ജീവിതം വരും തലമുറയ്ക് മാതൃക ആകാനും ധാർമികമായും സാമൂഹികമായ ചുറ്റുപാടുകളിൽ ഇണങ്ങി ജീവിക്കാനും പഠിപ്പിക്കുകയും അതിലൂടെ ഈശ്വര സാക്ഷാത്കാരം ലഭിക്കാനും ആകുന്നു ഇങ്ങനെ ഉത്തമമായ ഹിന്ദു ഭവനങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ സ്വ ജീവിതത്തിൽ എല്ല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഈശ്വരീയമായി ചെയ്യട്ടെ അതിലൂടെ ഓരോ ഹിന്ദു ഭവനങ്ങളും പ്രശോഭിതമാകട്ടെ...

മനസ്സും ബോധവും

മനസ്സും ബോധവും

വിദ്യാ ജ്ഞാനം ബുദ്ധി എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് ബോധം എന്ന പരമമായ അവസ്ഥയുടെ പ്രത്യക്ഷ രൂപങ്ങൾ ആകുന്നു ഇവയെ തന്നെ ആചാര്യന്മാർ പല തട്ടുകളിലായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു വിദ്യ പലതുണ്ട് ജ്ഞാനം പലതുണ്ട് ബോധവും വ്യത്യസ്തം തരം ഉണ്ട് മനസ് പലതുണ്ട് ഇങ്ങനെ ഓരോരുത്തരിലും വ്യത്യസ്തമായി സ്ഫുരിക്കുന്നത് പരമമായ ശുദ്ധ ബോധത്തെ ആകുന്നു (super കോൺഷ്യസ്) 
ഗായത്രി മന്ത്ര മഹത്വം ഇവിടെ സ്മരണീയം തന്നെ

നമ്മുടെ ലോകാനുഭവങ്ങളെല്ലാം മൂന്നു് അവസ്ഥയിലൊതുങ്ങുന്നു, ജാഗ്രത് (Waked State) ,സ്വപ്നം (Dream), സുഷുപ്തി (Deep Sleep ). അവ യഥാക്രമം, ബോധമനസ്സിനോടും (Consciousness) ഉപബോധ മനസ്സിനോടും (Sub consciousness) , അബോധമനസ്സിനോടും (Unconsciousness) ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഉണർന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾ വഴി ആർജ്ജിക്കുന്നഅറിവാണ് ജാഗ്രത്തിൽ. അപൂർണ്ണമായ സുഷുപ്തിയിൽ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് സ്വപ്നം. ആ അവസ്ഥയിലുണ്ടാകുന്ന. അറിവാണ് അത് ജാഗ്രത്തിലും സ്വപ്നത്തിലും ആർജിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളുടെ, അറിവുകളുടെ കലവറയാണ് സുഷുപ്തിയിലുള്ളത്. ഇതെല്ലാം അറിയുന്ന സത്ത ആരാണ് ? ‘ ഞാൻ’ തന്നെ. ജാഗ്രതത്തിൽ അനുനിമിഷം മാറിമറിഞ്ഞുവരുന്ന അനുഭവങ്ങൾ, അറിവുകൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആളിനു [‘ഞാൻ’] ഒരു മാറ്റവുമില്ല. ആ ‘ഞാനെ’ന്ന അറിയുന്ന സത്തയാണ് ബോധം. ബോധം എന്ന നാമ രൂപം ചിന്താകുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ബോധം ഒരു അമൂർത്തമായ എന്തോ ഒന്ന് എന്നു മാത്രമേ സാധാരണ മനുഷ്യർക്കു ആ വാക്കുകേൾക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുകയുള്ളൂ. എന്നാൽ ഇവിടെ പറയുന്ന ബോധം ‘ഞാനെ’ന്ന അറിയുന്നവനും ‘അറിവും’ ഒന്നായസത്തയെയാണ്.

ഈ ബോധം തന്നെയാണ്‌ സ്വയം ജീവനായി ഭവിച്ച്‌ മനസ്സാകുന്നതും, പിന്നീട്‌ ശരീരഭാവമെടുത്ത്‌ അതു മൂര്‍ത്തീകരിക്കുന്നതും. സ്വപ്നം പോലെയുള്ള ഈ മാസ്മരിക ഭ്രമം നീണ്ടുപോവുന്തോറും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണെന്ന തോന്നലുണ്ടാവുന്നു. അത്‌ സത്തും അസത്തുമകാം.. മനസ്സില്‍ അതിനെ ഭാവന ചെയ്തു കണ്ടതുകൊണ്ട്‌ അതു സത്താണ്‌.. പക്ഷേ സ്വതവേയുള്ള വിരോധാഭാസം കൊണ്ട് (പ്രത്യക്ഷത്തിൽ വിപരീതമായി കാണുന്നതുകൊണ്ട്) അതു അസത്തുമാണ്‌.. മനസ്സ്‌ ചേതനയുള്ളതാണ്‌. കാരണം അത്‌ ബോധത്തിലധിഷ്ടിതമാണല്ലോ. മനസ്സ്‌ ഒന്നിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുമ്പോളാണ് ആ വസ്തുവിനെ നാം സ്വയം ഗ്രഹിക്കുന്നത്.. ഒരു മാലയുടെ രൂപത്തിൽ മനസ്സിൽ കാണുമ്പോള്‍ അത് ഒരു ആഭരണമാണ്‌.. എന്നാൽ മൂല്യവത്തായ ഒരു വസ്തുവായി അതിനെ വീക്ഷിക്കുമ്പോൾ അതു സ്വര്‍ണ്ണമാകുന്നു. ആഭരണത്തിലെ സത്ത സ്വർണ്ണമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ ബോധവും.

ഇനി ഇതു വായിക്കുക
Scientists don’t really talk much about consciousness. You cannot see it or touch it. Even though several researcher tried it, you can’t quantify it. And if you can’t measure, it simply means you’re going to have a tough time explaining it. But all we know is that it exists. And not just exists but it is the most fundamental aspects of what actually makes us human. In order to fill some holes in our understanding of universe and matter itself, researchers introduced dark matter and energy and now it’s possible to think of consciousness as a new state of matter.
This particular theory was initially put forward in 2014 by cosmologist and theoretical physicist Max Tegmark from MIT, who suggested that there’s a unique state of matter, in which atoms are organized to process information and give increase to subjectivity, and eventually, consciousness. They name this proposed state of matter as Perceptronium.
ആ ബോധത്തിൻറെ ഒരു രൂപം തന്നെ മനസ്സ് .ബോധത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചിത്തവൃത്തികൾ ആണ് സങ്കല്പങ്ങൾ. അതാണ് അതിനെ മനസ്സായി രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. ഈ മനസ്സിനു തന്നെ അനന്തമായ ശക്തിയും സാധ്യതകളുമാണുള്ളത്.  ഈ അനന്തസാധ്യതകൾ അന്തര്‍ലീനമാണെങ്കിലും ഈ സാദ്ധ്യതകൾ അതീവ, അദൃഷ്ടമായ നിലയിലാണുള്ളത്‌. മനസ്സിൻറെ അഭൌമമായ കഴിവുകളെ പുരാതനകാലം മുതൽ ഭാരതീയർ പഠിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ശാസ്ത്രം വളരയേറെ പരീക്ഷിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. എന്നാൽ നമ്മൾക്കു അത് നേരിട്ടു ദൃഷ്ടമല്ല. മനസ്സ് ജീവൻറെ ഭാഗമായ പഞ്ചേന്ദ്രിയ ജന്യമായഅനുഭവങ്ങളാൽ ചഞ്ചലമാണ്. ബോധം അവിടെ അജ്ഞാതമായി കിടക്കുന്നു. ജീവന്റെ ഈ മായാജാലങ്ങളെല്ലാം അവസാനിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് സാക്ഷാൽ ബോധം തന്നെയായിത്തീരുന്നു. ഇത് വ്യഷ്ടിജീവിതത്തിൽ.

ഇനി സമഷ്ടിരൂപത്തിൽ ബോധം എന്താണ്..?

അതിനു അനന്താവബോധം എന്ന് ഉപനിഷത്തുക്കൾ പറയുന്നു. അനന്താവബോധത്തിൻറെ മായികമായ രൂപമാണ് ഈ അണ്ഢകടാഹമായ അനന്തപ്രപഞ്ചം(Macrocosm). ഈ അനന്താവ ബോധം തന്നെയാണ്‌ സൂക്ഷ്മശരീരമാവുന്നതും ഭൌതീക രൂപമെടുത്ത്‌ സ്ഥൂലശരീരമാവുന്നതും. വ്യഷ്ടിബോധത്തിന്‌ ജീവാത്മാവ്‌ എന്നു് പറയുമ്പോൾ. സമഷ്ടിബോധത്തിനു് അനന്താവബോധമെന്നുപറയുന്നു. അത് തേജോമയമായ സൂക്ഷ്മശരീരത്തിലും (കാണാൻ കഴിയാത്ത എന്നർത്ഥം) (Microcosm) പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ ജഡവസ്തുവിലും അകത്തും പുറത്തും ഒരുപോലെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാണ് അനന്താവബോധം. അനന്താവബോധം തന്നെ ബ്രഹ്മമെന്നു പറയുന്നതും .’സർവ്വം ബ്രഹ്മമയം’. സർവ്വതും ബ്രഹ്മം തന്നെ. ഉപനിഷത്തുകളെല്ലാം ഇതിനെ ഭംഗിയായി വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്.

32000 ശ്ലോകങ്ങളിൽക്കൂടി ഈ ദർശനത്തെ മനോഹരമായി യോഗവാസിഷ്ഠം വിവരിക്കുന്നു. അതിലെ ആദ്യശ്ലോകം തന്നെ നോക്കുക...

“ദിവിഭൂമൌ തഥാകാശേ ബഹിരന്തശ്ചമേ വിഭുഃ യോ
വിഭാത്യവഭാസാത്മാ തസ്മൈ സർവ്വാത്മനേ നമഃ”

ആകാശത്തിലും, ഭൂമിയിലും, അകത്തും, പുറത്തും, സർവ്വവ്യാപിയായി പ്രകാശിക്കുന്ന ബോധസ്വരൂപമായി വർത്തിക്കുന്ന ബ്രഹ്മത്തിനു നമസ്കാരം… സ്ഥൂല പ്രപഞ്ചത്തിലും സൂക്ഷ്മപ്രപഞ്ചത്തിലും അതു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ ഈ അനന്താവബോധം തന്നെയാണ് ഈ അണ്ഢകടാഹത്തിൻറെ രൂപത്തിൽ നാം കാണുന്നത്.

‘ഈശാവാസ്യമിദം സർവ്വം’ …(ഈ സർവ്വതിലും ഈശ്വരൻ വസിക്കുന്നു)എന്നും. ’സർവ്വം നിഖിലം ബ്രഹ്മഃ’ (സർവ്വതിലും ബ്രഹ്മം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു) എന്നും ഉപനിഷത്തുക്കൾ പറയുന്നതിൻറെ അർത്ഥവും ഇതുതന്നെ.

അനന്താവബോധമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും
ബോധം എങ്ങനെ ജീവനായി...? പ്രകൃതിയായി..?മനുഷ്യനായി…? ബോധത്തിൽ നിന്നു് എങ്ങനെ ഈ ജീവനും പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും ഉണ്ടായി..?

ആറ്റത്തിൻറെ (ബോധമെന്ന ഊർജ്ജം രൂപമായത്) വിന്യാസത്തിൻറെ സവിശേഷതകളാൽ ഉണ്ടാവുന്നതാണ് അവയുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും സ്വഭാവങ്ങളും. സൂഷ്മഭാവത്തിൽ ആറ്റങ്ങൾ അതിൻറെ തന്മാത്രയിൽ എങ്ങനെ അടുക്കുന്നു (ഉദാ .ഉപ്പ്) വിന്യസിക്കുന്നു. അതനുസരിച്ച് പരലാകൃതി കിട്ടുന്നതുപോലെ. കാർബണും ഓക്സിജനും ഹൈഡ്രജനും അതു വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്ന സവിശഷതകകൊണ്ടാണ് കാർബോഹൈഡ്രേറ്റായി. ഇതു നമുക്ക് ഊർജ്ജം തരുന്നു അതുപോലോ, നൈട്രജനും ഫോസ്ഫറസും ഓക്സിജനുമൊക്കെ മറ്റൊരു വിന്യാസത്തിൽ പ്രോട്ടീൽആയി. പലതരം പ്രോട്ടീൻ ന്യൂക്ലിക് ആസിഡുകൾ. അതുപോലെ ഡിഎൻഎ ആർഎൻഎ ജീൻ. ജീവൻറെ ആദ്യഘടകമായ കൊയസെർവേറ്റുകൾ അങ്ങനെയുണ്ടായി. ഒരുവൈറസിനെ വിശകലനം ചെയ്താൽ ഇപ്പറഞ്ഞ ആറ്റങ്ങൾ കൂടുന്ന തന്മാത്രകൾ വെറുതേ കൂട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നതു മാത്രമാണെന്നുകാണാംം. ഇത് ജീവൻറെ മൈക്രോഫോം. ഈച്ച , പൂച്ച, നായ്, മനുഷ്യരെല്ലാവരും ഇതിൻറെ സ്ഥൂലരൂപങ്ങൾ . മാക്രോഫോം. ഓട്ടോമേഷനിൽ എങ്ങനെ ഒരു കളിപ്പാട്ടമുണ്ടാകുന്നു.. ഏകദേശം അതുപോലെ എന്നു പറയാം.. എന്നാൽ വ്യത്യാസം ഇവിടെ അന്താവബോധം സൂപ്പർകോൺഷിയസ് ) ആണ് കർത്താവ് (അതിനെ നിങ്ങൾ ശിവനെന്നോ വിഷ്ണുവെന്നോ ബ്രഹ്മാവ് എന്നോ ബ്രഹ്മമെന്നോ വിളിച്ചുകൊള്ളുക.) എന്നാതാണ് അതുതന്നെ രൂപമായതാണല്ലോ ഈ അണുവും ഈ അനനതമായബ്രഹ്മാണ്ഡവും. എന്ത് ഏതെല്ലാം എപ്രകാരമാകണമെന്ന് സ്വസിദ്ധമാണ്. പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിരിക്കുന്നതു പോലെ.

മന്ത്രങ്ങളും ഗുരുവിന്റെ പ്രസക്തിയും

മന്ത്രങ്ങളും ഗുരുവിന്റെ പ്രസക്തിയും

മന്ത്രങ്ങൾ എന്താ ബുക് നോക്കി ജപിച്ചാൽ. നമുക് അറിയാത്തത്  കൊണ്ടല്ലേ നമ്മൾ ഒരു ഗുരുവിനെ തേടി പോകുന്നത് നമുക് അറിയുമെങ്കിൽ നമ്മൾ ഗുരുവിനെ തേടി പോകണമോ.. ഇന്ന് എല്ലാ മന്ത്രത്തിന്റെ ബുക്ക് ലഭ്യമല്ലേ...!! എങ്കിൽ ഈ കാലത്തു  ഗുരുവിന്റെ പ്രസക്തി എന്ത് ?

യഥാർത്ഥത്തിൽ മന്ത്ര ജപം എന്നത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ ന്യൂറോൺസകളെ  ആക്ടിവേഷൻ ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ ഒരു മെത്തേഡ് ആകുന്നു..

"മാനനാൽ പ്രാണനാശ്ചൈവ
മദ്രുപസ്യാവ ബോധനാൽ
മന്ത്ര മിത്യുച്യതേ ബ്രഹ്മൻ
മാധിഷ്ഠാന തോപി വാ "
                                    (യോ. ശി.ഉപനിഷദ് )

എന്നാകുന്നു മനനം ചെയ്യുകയും ധാരണ വളർത്തുകയും സ്വ രൂപ ദർശനം നൽകുന്നതും കൊണ്ട് മന്ത്രം എന്ന് പറയുന്നു

എന്ത് കൊണ്ട് ഗുരു വേണം എന്ന് പറയുന്നു...?

പൗരാണിക ശാസ്ത്രം പറയുന്നു...

"ജപാസ്‌തപോ വ്രതം തീർത്ഥം
  യഞ്ജോ  ദാനം തഥൈവച
ഗുരു തത്വ മ വിജ്ഞായ സർവ്വം വ്യർത്ഥം ഭവേത് പ്രിയേ "

ഗുരു തത്വം അറിയാതെ ചെയ്യുന്ന ജപം ഹോമം, യന്ജം, തപസ്, വ്രതം, തീർത്ഥം, എല്ലാം വ്യർത്ഥമെന്നു പറയുന്നു.. എന്ത് കൊണ്ടെന്നാൽ ഏതൊരു കാര്യം ചെയ്യുമ്പോഴും നമുക് മുന്നേ പോയ ഒരാളുടെ സഹായവും ആവശ്യമാകുന്നു. കാരണം മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ ന്യൂറോൻസുകളുടെ പ്രവർത്തനം സുഗമമാകും എന്നാൽ ന്യൂറോൻസുകളുടെ പ്രവർത്തനം നിശ്ചിതമായ ഒരു താളാത്മകതയയോട് കൂടിയാകുന്നു. പൗരാണിക ഋഷിമാർ അവയെ ചക്രഭേദനം എന്നും
മോഡേൺ സയൻസ് അവയേ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.. ക്വണ്ഡം ഫിസിക്സ് തിയറി ലോകത്തിനു സമർപ്പിച്ച മാക്സ് പ്ലാങ്ക് തന്റെ കണ്ടെത്തലുകളിലൂടെ ഭാരതീയ ശാസ്ത്രത്തെ പ്രകീർത്തിച്ചിരുന്നു .

ആധുനിക  ഫിസിക്സിന്റെ പിതാവായ ഫ്രിഡ്‌ജോഫ് കാപ്ര. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ ദി ദാവോ ഓഫ് ഫിസിക്സിൽ" ഇപ്രകാരം പറയുന്നു.

"Every sub atomic particals performs an energy dance producing a sound .

പ്രപഞ്ചത്തിൽ കണികകൾ ഡാൻസ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ ആകുന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്ന്.. അത് പോലെ ശരീരത്തിന്റെ കണികകൾ (ന്യൂറോൻസുകൾ ) ഡാൻസ് അഥവാ താളാത്മകമായി ചലിക്കുന്നു അവയെ ഋഷിമാർ ചില പ്രത്യേക മന്ത്ര ധ്യാന പരിശീലനത്തിൽ കൂടി ആയിരുന്നു ഇത് നേടിയത് അവയെ മന്ത്ര ശാസ്ത്രമെന്നും യോഗ ശാസ്ത്രമെന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നമുക് തന്നു.. മനസിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാതെ ഇവയെ നേടാൻ കഴിയില്ല അത് കൊണ്ട് ആദ്യം മാനസികമായ മാറ്റത്തിനും ശുദ്ധമായ ധർമ്മ ബോധവും വേണം.

പിന്നെ ഓരോ മന്ത്രത്തിനും അതിന്റേതായ താളമുണ്ട്. അത് ചൊല്ലി തീർക്കേണ്ടതായ സമയക്രമം ഉണ്ട്. മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുമ്പോൾ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പലപ്പോഴും നിയന്ത്രിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഓരോ മന്ത്രത്തിനും നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഋഷി, ഛന്ദസ്, ദേവത, ബീജം, ശക്തി, കീലകം, ഷഡംഗന്യാസം എന്നിവ വരും. ഇത് വിധിയാം വണ്ണം പഠിക്കേണ്ടത് ഒരു ഗുരുവിന്റെ കീഴിലാണ്.

മന്ത്രധ്യാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, മൂർത്തി, മന്ത്രം, സ്വന്തം ആത്മാവ്, ഇവക്ക് മൂന്നിനും അഭേദം കല്പിക്കണമെന്നാണ് നിഷ്കർഷ. ഭേദമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. എങ്കിലെ ശിവലോക മാപനോതി ശിവേന സഹ മോദതേ.. എന്ന അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേരുകയുള്ളൂ...

മന്ത്രവും സ്വര ഭേദവും

മന്ത്രവും സ്വര ഭേദവും

മന്ത്രം വാക്കിലൂടെ ആകുന്നല്ലോ പുറത്തു വരുന്നത് വാക്കിനു ആചാര്യന്മാർ നാല്  അവസ്ഥകൾ ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു ..

ലളിത സഹസ്രനാമത്തിൽ പറയുന്നു ...

"പരാ പശ്യന്തി മദ്ധ്യമ വൈഖരി" എന്ന്

ശബ്ദരൂപത്തിലുള്ള ഈ വിദ്യയുടെ കുതിര്‍ന്നു പൊട്ടാറായ അവസ്ഥയെ പൊട്ടാറായ ബീജാവസ്ഥയെ 'പരാ' എന്നും തോടു പൊട്ടി മുള കാണുന്ന അവസ്ഥയെ 'പശ്യന്തി' എന്നും മുള വന്നുവെങ്കിലും വിടരാത്ത രണ്ടിലകളോട് കൂടിയ സ്ഥിതിക്ക് 'മദ്ധ്യമ' എന്നും വേരുറച്ച് രണ്ടില വിടര്‍ന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് 'വൈഖരി' എന്നും പറയുന്നു. (സഹസ്രനാമ വ്യാഖ്യാനം)

അതായത് സംഭാഷണ സ്വരത്തെ വൈഖരി എന്നും ആത്മ ഭക്ഷണത്തെ മദ്ധ്യമ എന്നും തുരീയ സ്വരത്തെ പശ്യന്തി എന്നും അനന്തമായി നിലകൊള്ളുന്ന സ്വരത്തെ പരാ എന്നും വിളിക്കുന്നു

ഗുഹ്യ തന്ത്രത്തിൽ നാലാവസ്ഥയിൽ ഉള്ള മന്ത്ര ജപത്തെ കുറിച്ച് പറയുന്നു

വൈഖരി

പ്രത്യക്ഷ രൂപേണ മനസ്സിൽ ദേവത സ്വരൂപത്തോടു കൂടിയും ഉറക്കെ ജപിക്കുന്നത് (കേൾക്കുന്ന വിധത്തിൽ )

മദ്ധ്യമ

ആത്മഭാഷണമായി ചുണ്ടുകൾ അനക്കി ഏതെങ്കിലും ചക്രത്തിൽ ദേവതയെ ധ്യാന സ്വരൂപത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നത്

പശ്യന്തി

പൂർണ്ണമായി ആത്മ ഭാഷണം ചെയ്യുക ധ്യാനം വർണ്ണന ഇല്ലാതെ മന്ത്രത്തിന്റെ താളത്തിൽ പ്രാണ യോഗത്തിൽ ജപം ചെയ്യുക

പരാ

മന്ത്ര തത്വം ലയിച്ചു മന്ത്രവും ദേവതയും പ്രാണനും ഗുരുവും ഒരുമിച്ചു ലയിക്കുക എന്ന അവസ്ഥയിൽ നില്കുന്നത്

ഇതിലൂടെ മന്ത്ര സിദ്ധി കൈവരിക്കാം അങ്ങനെ മന്ത്ര സിദ്ധി കൈവരിച്ച വ്യക്തിയുടെ ലക്ഷണം

"മന്ത്ര മദ്ധ്യേ സ്ഥിതോ മനഃ
മനോ മദ്ധ്യ സ്ഥിതോ മന്ത്ര
മനോ മന്ത്ര സമായുക്ത
മേദേച്ച ജപ ലക്ഷണം ...

മന്ത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ മനസും മനസിന്റെ ഉള്ളിൽ മന്ത്രവും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതായി ഭാവിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ജപ ലക്ഷണം ..

മന്ത്രം മൂന്നു വിധമായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീ പുരുഷ നപുംസക

സ്ത്രീ മന്ത്രം

എന്നത് സ്ത്രീ ലിംഗ ശബ്ദത്തിൽ ഉള്ള അക്ഷര സമൂഹം കൂടുതൽ ഉള്ള മന്ത്രം

പുരുഷ മന്ത്രം

പുല്ലിംഗ അക്ഷര സമൂഹം കൂടുതൽ ഉള്ള മന്ത്രം പുരുഷ മന്ത്രം

നപുംസക മന്ത്രം

ഇതിൽ പെടാത്ത മറ്റു അക്ഷരങ്ങൾ എല്ലാം നപുംസക മന്ത്രവും എന്നിങ്ങനെ ക്രമം ഇവ ഈ അക്ഷരങ്ങൾ  ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നാൽ മന്ത്രം ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റില്ല സ്ത്രീ ലിംഗ, പുല്ലിംഗ, മന്ത്രത്തിന്റെ കൂടെ ചേർന്ന് നിൽക്കാനേ കഴിയു ....

എന്താണ് മന്ത്രം

എന്താണ് മന്ത്രം

"മനനാത് ത്രായതേ ഇതി മന്ത്ര "
മനസിനെ ത്രാണനം അഥവാ രക്ഷിക്കുന്നത് എന്തോ അതാകുന്നു മന്ത്രം ...

നമുക്ക് കണ്ണാൽ കാണാൻ കഴിയാത്ത ശക്തി ഭാവം ആണ് ഊര്‍ജ്ജവും ആണ് ശബ്ദം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ  മന്ത്രങ്ങള് ഊര്‍ജ്ജ  ഭണ്ഡാരങ്ങളാണ്.
മന നാത് ത്രായതേ ഇതി മന്ത്ര:
നിരന്തരമായ ചിന്തനം കൊണ്ടു സംരക്ഷണം കിട്ടുന്നത് എന്നാണ് 'മന്ത്രം' എന്ന വാക്കിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം. ഒരു കൂട്ടം വാക്കുകളും ശബ്ദങ്ങളും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിനും ആത്മാര്‍ത്ഥതയ്ക്കും അനുയോജ്യമായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതാണ് മന്ത്രം. ഈ മന്ത്രങ്ങളൊക്കെ പ്രത്യേക ഊര്‍ജ്ജങ്ങളടങ്ങിയതാണ്.
മന്ത്രങ്ങള്-ഉടെ  ഊര്‍ജ്ജം നമുക്ക് ശരിരത്തിനും മനസിനും ലോകത്തിനും ഊര്‍ജ്ജ നല്‍കി നമ്മെ നല്ല കാര്യങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ഇവ ജപിക്കുന്നത്‌ മൂലം എല്ലാത്തരം സംഘര്‍ഷങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉല്‍ക്കണ്ഠകളില്‍ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുന്നു. അശുഭകരമായ കാര്യങ്ങളെ നേരിടാന്‍ മനസ്സിന് ശക്തി ലഭിക്കുന്നു. മന്ത്ര ജപത്താല്‍ നമ്മില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ആത്മീയ ഊര്‍ജ്ജം മുജ്ജന്മ പാപങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. മന ശുദ്ധിക്കൊപ്പം മനസ്സമാധാനവും ലഭിക്കുന്നു.
ഓരോ മന്ത്രങ്ങള്‍ക്കും അസാധാരണമായ ശക്തിയുണ്ടുതാനും. മന്ത്രങ്ങള്‍ പരിശുദ്ധമായ ശബ്ദങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയും ഇവയില്‍ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന ചലനങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ അനുഭൂതി ജനിപ്പിക്കുകയും ആത്മീയമായ വളര്‍ച്ച പ്രദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. മന്ത്രങ്ങളുടെ ആവര്‍ത്തനമാണ് ഫലം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നത്.
ശക്തിയുടെ ഉറവിടമാണ്‌ മന്ത്രങ്ങള്‍. ശരീയായ രീതിയില്‍ ഉപയോഗിച്ചില്ലെങ്കില്‍ മന്ത്രങ്ങള്‍ അത്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നവന്‌ വിപരീതഫലം ഉണ്ടാക്കും. താന്ത്രികമന്ത്രങ്ങളെല്ലാം കാലം, ദേശം, ലിംഗം, വര്‍ണ്ണം നക്ഷത്രം എന്നിവയുടെ നിരവധി പൊ‍രുത്തങ്ങള്‍ നോക്കിയാണ്‌ ഗ്രഹിക്കുന്നത്‌. ഒരു മന്ത്രത്തിന്‌ ബീജം, അക്ഷരം, ബീജാക്ഷരം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന്‌ ഭാഗങ്ങളുണ്ട്‌.
മാന്ത്രിക ശക്തിയുള്ള മന്ത്രങ്ങളില്‍ ബീജം മാത്രമേ ഉണ്ടാകു. ‘നമ:ശിവായ’ എന്ന പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രത്തില്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ മാത്രമേയുള്ളു. ജപിക്കുന്ന താളവും മന്ത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ വളരെ പ്രധാനമാണ്‌. മന്ത്രങ്ങള്‍ രണ്ടുതരമാണ്‌. വൈദികവും താന്ത്രികവും. ശബ്ദമില്ലാത്തത്‌ എന്നും മന്ത്രത്തിന്‌ വാചിക അര്‍ത്ഥമുണ്ട്‌. മന്ത്രം ജപിക്കുമ്പോള്‍ ബീജാക്ഷരങ്ങള്‍ ഉറക്കെ ഉച്ചരിക്കാന്‍ പാടില്ല. മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിക്കുന്നതിന്‌ മൂന്ന്‌ രീതികളാണ്‌ പറഞ്ഞിട്ടുളളത്‌.

1] മാനസികം അഥവാ മനസുകൊണ്ട്‌ ചൊല്ലേണ്ടത്‌.
2] വാചികം അഥവാ ഉറക്കെ ചെല്ലേണ്ടവ
3] ഉപാംശു അഥവാ ചുണ്ട്കൊണ്ട്‌ ജപിക്കേണ്ടവ.

മന്ത്രങ്ങളില്‍ കീലകങ്ങള്‍ അഥവാ ആണികള്‍ തറച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ്‌ വിശ്വാസം. ഈ ആണികള്‍ പുഴുതുമാറ്റി മന്ത്രം യഥാര്‍ത്ഥ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കണമെങ്കില്‍ ഉത്തമനായ ഗുരുവിനെ ആവശ്യമാണ്‌. സാത്വികമായ മനസോടെ മന്ത്രസിദ്ധി സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളവരെ മാത്രമേ ഗുരുവായി സ്വീകരിക്കാവൂ.
പഞ്ചാക്ഷര മന്ത്രം
“ഓം നഃമ ശിവായ”
ഇവിടെ ഓം എന്നതിന്‍റെ അര്ത്ഥം പരമശിവം എന്നാണ്. മറ്റ് അഞ്ചക്ഷരങ്ങളിലും ഈശ്വരന്‍റെ ശക്തി അഞ്ചാണ്. ഈ അഞ്ചു ശക്തികളും പരമേശ്വരന്‍റെ അഞ്ചു മുഖങ്ങള്‍ ആണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ മന്ത്രം അറിഞ്ഞു ജപിച്ചാല്‍ ആത്മാക്കള്‍ക്ക് ഭോഗവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുന്നതാണ്.
ഇതില്‍,
ന:കാരം പൃദ്ധ്വി ബ്രഹ്മ ബീജവും
മകാരം ജലം വിഷ്ണു ബീജവും
ശികാരം തേജസ്സ് രുദ്ര ബീജവും
വകാരം വായു മഹേശ്വര ബീജവും
യകാരം ആകാശം സദാശിവ ബീജവും ആണ്.

മന്ത്രം

മന്ത്രം

നാം ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്നതെല്ലാം പ്രകൃതി എന്ന മഹാ സത്യത്തിന്റെ വരദാനം ആകുന്നു, സമസ്ത ജീവ ജാലങ്ങളെയും പരിപാലിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഈ പ്രകൃതി ചെറിയൊരു കാര്യമല്ല. ഈ കാണുന്നത് എല്ലാം പ്രകൃതി തന്നെ... പ്രകൃതി തന്നെ ജീവനും ജീവിതവും...  പ്രകൃതി ഇല്ലങ്കിൽ നമ്മൾ ഇല്ല, നമുക് വേണ്ടതെല്ലാം പ്രകൃതിയിൽ ഉണ്ട് .എന്ന് അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച പൂർവ്വികർ അവയെ അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി ആ അന്വേഷണം എത്തിയത് പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടി എന്ന മഹാത്ഭുതത്തിൽ ആണ്.

പൂർവ്വ സൂരികൾ ചിന്തിച്ചു ഞാൻ ആര്...? എവിടുന്നു വന്നു...? എങ്ങോട്ടു പോകണം...? ആരാണ് എന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത്...? എന്തിനു ?

ഇങ്ങനെ സംശയം നിറഞ്ഞ മനസുമായി അവർ അലഞ്ഞു. അലയേണ്ടത് പുറത്തല്ല അകത്തേക്കാണ് എന്ന് മനസിലാക്കിയ പൂർവ്വികർ പിന്നീട്. ആ അന്വേഷണത്തിൽ [തപസ്സിൽ]  എപ്പോഴോ എവിടേയോ ശരിയായ ജ്ഞാനം അവരിൽ സ്ഫുരിക്കാൻ തുടങ്ങി ആ സ്ഫുരണം അവരെ മറ്റൊരു ലോകത്തിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചു അവിടെ ഉള്ള മുത്തുകളും പവിഴങ്ങളും ആവുന്നോളം എടുത്തു വീണ്ടും വീണ്ടും ആർത്തിയോട് എടുത്തു. ആ ജ്ഞാനം ആകുന്നു ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ തത്വ ശാസ്ത്രം ""ആഗമ നിഗമ ശാസ്ത്രം" ശിവ ശക്തി വർണ്ണനം ഈ പ്രപഞ്ചം ശിവ ശക്തി മയമാണ് എന്നും അവരുടെ പ്രേമ സല്ലാപങ്ങളുടെ ചലനം ആണ് ഈ പ്രകൃതിയിൽ നടക്കുന്ന വ്യാവഹാരിക തലങ്ങളും .

""ചിദാനന്തേഷണെ ജ്ഞാന,
   ക്രിയാണാം സുസ്‌ഫുടത്വത
   ശിവ,ശക്തി,സദീശനാ
  വിദ്യാരവ്യം തത്വ പഞ്ചകം"

പഞ്ച ഭൂത നിർമ്മിതമാണ് പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടി നടന്നത് നാദത്തിലൂടെ ആകുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കി ..

ആഗമ ശാസ്ത്രം പറയുന്ന പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടി വർണ്ണന ശിവ സ്വരൂപമാണ് കയ്യിലെ ഉടുക് സൃഷ്ടിയുടെ സിംബൽ ആകുന്നു ത്രിശൂലം ത്രി തത്വം ഇങ്ങനെ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിക്കു വേണ്ട എല്ലാ കണികകളെയും കോർത്തിണക്കിയ ഒരു സമൂർത്താവിഷ്കാരം ആകുന്നു ശിവ സ്വരൂപം.

ആധുനിക ശാസ്ത്രം നാല് സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നമുക് പറഞ്ഞു തന്നു. കണികാ സിന്ധാന്തം, കാന്തിക സിന്ധാന്തം, തരംഗ സിദ്ധാന്തം, സ്ഫോടന സിദ്ധാന്തം.

ഇതിൽ ഭാരതീയ ശാസ്ത്രം പ്രമാണമായി എടുത്തിട്ടുള്ളത് കണികാ സിദ്ധാന്തം ആകുന്നു. കണാദ മഹർഷി  ആകുന്നു ഈ രഹസ്യം കണ്ടെത്തിയത് കണികാ സിന്ധാന്തം എന്നാൽ പ്രകൃതിയിൽ സൂക്ഷമമായി കുമിളകൾ പോലെ കണികകൾ അഥവാ കോശങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നില്കുന്നു എന്നും അത് വ്യത്യസ്ത തലങ്ങളിൽ ഒരു സമൂഹമായി കൂടി പ്രകൃതിയിൽ ചലിക്കുന്നു എന്നും പറയുന്നു. അതായത് ഇന്നത്തെ മാക്സ് പ്ലാങ്ക് തിയറി.

ഓരോ കോശ സമൂഹങ്ങളുടെ താളാത്മകമായ ചലനത്തെ പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞനും ആധുനിക ഫിസിക്സിന്റെ പിതാവുമായ അമേരിക്കൻ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഫ്രിഡ്‌ജോഫ് കാപ്ര  അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥം ആയ "ദി താവോ ഓഫ് ഫിസിക്സ് " എന്ന ബുക്കിൽ നാലാമത്തെ അധ്യായത്തിൽ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "The dance of shiva" എന്നാണ് അതായത് പ്രകൃതിയിൽ നടക്കുന്നു സൃഷ്ടി സ്ഥിതി സംഹാരം എന്ന പൗരാണിക ജ്ഞാനവും ഒരു വസ്തു ജനിക്കുന്നു കുറച്ചു കാലം നിലനിൽക്കുന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നശിക്കുന്നു എന്ന പാരമാർത്ഥിക സത്യം അവയുടെ താളാത്മകമായ ചലനത്തെ ആകുന്നു ശിവ താണ്ഡവം എന്ന് പറയുന്നത്.

ജർമ്മൻ ഭൗതീക ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആയ ആധുനിക ക്വാണ്ടം ഫിസിക്സ് ഉപജ്ഞാതാവ് മാക്സ് പ്ലാങ്ക് കണ്ടുപിടിച്ച തിയറി ഭാരതീയർ യുഗങ്ങൾക്കു മുൻപ് കണ്ടു പിടിച്ചവ തന്നെ ആണ് .

പാശ്ചാത്യ മതങ്ങൾ ബിഗ് ബാൻ തിയറി അഥവാ സ്ഫോടന സിദ്ധാന്തം ആകുന്നു പ്രമാണം ആയി എടുത്തത് പെട്ടന്ന് ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോട് കൂടി പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായി എന്ന വാദം ..

ഇവിടെ ഓർക്കേണ്ട ഒരു വചനം... തിരുക്കുറൾ പറഞ്ഞതാണ് ..

"ഓൺട്രിലാമൽ മെട്രോന്നുണ്ടാകുമോ"

ഒരു വസ്തുവിൽ നിന്നെ മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടാകു അതായത് സൃഷ്ടി ഒരുദിവസം പെട്ടന്ന് ഉണ്ടാവയല്ല അതിനു മുൻപ് തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുവേണ്ട മെറ്റേറിയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അതിന്റെ നിരവധി നാളത്തെ കൊറിയയുടെ പ്രതിചലനം ആണ് സൃഷ്ടി എന്ന് അർഥം.

വലിയൊരു ശബ്ദത്തോട് കൂടി ആണ് പ്രകൃതിയുടെ ആവിർഭാവം ശബ്ദം +നാദം+വാക് +അക്ഷരങ്ങൾ+അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ മന്ത്രം.

ഇത്രയും പറഞ്ഞാലേ മന്ത്രം എന്നതിന്റെ വ്യാപ്തി മനസിലാകൂ ..